گفت‌و‌گویی با لنترن‌های جدید: کایل چندلر و آرون پیر
گفت‌و‌گویی با لنترن‌های جدید: کایل چندلر و آرون پیر – از کالبد شکافی یک مرگ تا احتمال ساخت فصل دوم
هشدار: این مصاحبه جزئیات بسیار مهمی از قسمت پایلوت و رویداد‌های سریال Lanterns را لو می‌دهد.
پرش زمانی انتهای قسمت اول سریال Lanterns برای دنبال‌کنندگان جدی کارنامه کایل چندلر، طنین آشنایی دارد. پایانی شوکه‌کننده و زودهنگام برای کاراکتر او که بی‌درنگ یکی دیگر از سریال‌های مطرح چندلر یعنی شهردار کینگزتاون (Mayor of Kingstown) را تداعی می‌کند. شاید خود چندلر هم در ابتدای امر از خود پرسیده بود که نکند همان فرمول دوباره برایش تکرار می‌شود؟ اما کریس ماندی (شورانر سریال) در کنار دیمون لیندلوف و تام کینگ (دیگر خالقان پروژه سریال لنترنز) خیلی زود به او اطمینان دادند که پیچش مرگ هل جردن ساختاری کاملاً متفاوت دارد و بیش از هر چیز به شیوه قصه‌گویی معمایی سریال بلادلاین (Bloodline) (که ماندی و چندلر پیش‌تر در آن سریال هم باهم همکاری داشتند) شباهت خواهد داشت.
قسمت افتتاحیه (پایلوت) به کارگردانی جیمز هاوز و نویسندگی مشترک ماندی، لیندلوف و تام کینگ، شالوده اصلی ساختار «چند خط زمانی» (Multi-timeline) این سریال از شبکه HBO و دنیای دی‌سی را بنا می‌نهد. این سریال تماشاگر را در سه برهه درگیر می‌کند: فلش‌بک‌هایی به دوران کودکی، یک خط زمانی اصلی در سال ۲۰۱۶، و خط زمانی آینده در سال ۲۰۲۶. در سال ۲۰۲۶، جان استوارت (با بازی آرون پیر) و کِری کین، کلانتر شهر راشویل در ایالت نبراسکا (با بازی کلی مک‌دونالد)، در حال تحقیق روی پرونده قتل گرین لنترن کهنه‌کار، یعنی هال جردن (کایل چندلر) هستند. آن هم دقیقا روی زمین چمن فوتبال دبیرستانی که هر سه آن‌ها یک دهه پیش پرونده قتل دیگری را در آن دنبال می‌کردند. دقیقا مانند گره آغازین در سریال Bloodline، این سریال نیز رفته‌رفته مخاطب را با خود همراه می‌کند تا راز این فاجعه فاش شود: اینکه چطور یک پلیس کیهانی مجهز به حلقه قدرت، در نهایت با شلیک یک گلوله از پای درمی‌آید.
کایل چندلر در گفت‌وگو با هالیوود ریپورتر می‌گوید:
«تمام قصه از ابتدا جلوی چشم ما نبود. آن‌ها سیر وقایع را برایمان تشریح می‌کردند. شیوه فیلم‌برداری فشرده (Block-shooting) مستلزم اعتماد و باور بسیار بالایی به پیرنگ فیلم‌نامه داشت. از نظر من، شروع کردن قصه با مرگ هل جردن ترفندی فوق‌العاده هوشمندانه برای شکستن زمان و ساخت یک روایت غیرخطی بود. شخصا خروجی کار را واقعا دوست دارم. این فرم روایی به ما بازیگران این فرصت را داد که دام‌های خودمان را در دل صحنه‌ها پهن کنیم و گاهی بر خلاف جریان متن حرکت کنیم تا اطلاعات را قطره‌چکانی، کمتر یا بیشتر رو کنیم. این شیوه بازی مثل یک جور شطرنج سه بعدی بود.»
از سوی دیگر، آرون پیر (که می‌دانیم نقشش در قامت این لنترن تازه‌نفس را در فیلم سوپرمن: مرد فردا (Man of Tomorrow) به کارگردانی جیمز گان دوباره خواهیم دید) زمانی در آزمون‌های بازیگری این نقش در سال ۲۰۲۴ انتخاب شد که نقش‌آفرینی درخشانش در فیلم ربل ریج (Rebel Ridge) ساخته جرمی سالنیه تمجید منتقدان را برانگیخته بود. با این حال، او برخلاف کاراکتر نترسش روی پرده، با پرواز ناگهانی کارنامه‌اش اضطراب زیادی را تجربه می‌کرد.
پیر درباره این مسئولیت سنگین می‌گوید:
«بلافاصله دریافتم که مواجهه با این شخصیت و این جهان داستانی، چه فرصت عظیم و چه موهبت کم‌نظیری است. فراتر از همه این‌ها، این واقعیت که من نخستین بازیگری هستم که جان استوارت را در یک اقتباس لایواکشن به تصویر می‌کشد، بار روانی و سنگینی ماجرا را برایم دوچندان می‌کرد. بی‌نهایت استرس‌زا بود، اما عادت همیشگی من در زندگی این است که عمدا به سراغ چالش‌هایی بروم که مرا مضطرب می‌کنند.»
کایل چندلر نیز که پیش از این هرگز در ژانر کامیک‌بوکی کار نکرده بود، از اینکه در آستانه ۶۰ سالگی برای ایفای نقش یک ابرقهرمان انتخاب شده شگفت‌زده شد. او خیلی زود متوجه فشار سنگین طرفداران پرشوری شد که انتظارات سرسام‌آوری از بازآفرینی هل جردن داشتند.
او می‌گوید:
«پیش از اینکه به کامیک-کان سن‌دیگو بروم، خیلی‌ها به من می‌گفتند: “فکر می‌کنی طرفداران پروپاقرص و سرسخت گرین لنترن درباره‌ات چه نظری خواهند داشت؟ بهتره کارت رو درست انجام بدی!” خوشبختانه من اساساً توجهی به این حرف‌ها ندارم. به وب‌سایت‌های تحلیلی سر نمی‌زنم و این کامنت‌ها را نمی‌خوانم، بنابراین هر برچسبی هم بزنند متوجه نمی‌شوم! اما ته دلم این وسواس وجود داشت که: “چطور می‌توانم همه را راضی نگهدارم؟” تا اینکه در نهایت فهمیدم من هرگز نمی‌توانم همه را راضی کنم. پس باید کار خودم را بکنم. این درک به من آزادی مطلق داد تا خودِ واقعی‌ام باشم و اجازه داد نقشم را به همان اندازه که دلم می‌خواهد خام، عریان و بی‌پرده اجرا کنم. زدم به سیم آخر و گفتم گور پدر خطر، بگذار ببینیم چه می‌شود!»
در فضای فعلی هالیوود و نوسانات غول‌های استریم، تولیدات ابرقهرمانی وضعیت غیر عادی‌ای را سپری می‌کنند. یک روز اثری تحسین‌شده با نامزدی امی تمدید می‌شود و فردای آن روز پروژه‌ای به شکل غیرمنتظره‌ای لغو می‌گردد. در مقطع فعلی، کریس ماندی به همراه کریستوفر کنتول (از سازندگان Halt and Catch Fire) اتاق نویسندگان فصل دوم را به‌طور آزمایشی دایر کرده و در حال چکش‌کاری پیرنگ فیلم‌نامه فصل جدید هستند. اما نه چندلر و نه پیر، تا پیش از صدور چراغ سبز رسمی شبکه HBO، قضاوت زودهنگامی درباره آینده نخواهند داشت.
آرون پیر در این رابطه می‌گوید:
«باید منتظر بمانیم و ببینیم چه می‌شود. تقدیر راه خودش را پیدا می‌کند. مسلما ما مشتاقیم که بارها و بارها به این جهان برگردیم. ما عاشق این سریال هستیم. تک‌تک عوامل ذره‌ذره وجودشان را پای این پروژه گذاشتند. بنابراین هر سرنوشتی که برای ادامه سریال رقم بخورد، با آرامش آن را می‌پذیریم، چون عمیقا به اثری که خلق کرده‌ایم افتخار می‌کنیم.»
مشروح مصاحبه: رویارویی دو گرین لنترن
(پیش از آغاز رسمی مصاحبه، کایل چندلر و آرون پیر در حال شوخی و کُری‌خوانی دوستانه با یکدیگر بر سر تفاوت‌های فیزیکی‌شان بودند.)
خبرنگار: آرون و کایل… یا شاید کایل و آرون…
آرون پیر: همان بار اول درست گفتی! (خنده پیر و چندلر)
کایل چندلر: (با اشاره به فیزیک غول‌آسای پیر) باور کنید این پسر در حال حاضر روی دو جلد کتاب قطور دفترچه تلفن نشسته تا هم‌قد من شود! در واقعیت جثه‌اش خیلی کوچک است و برای این مصاحبه حسابی دست‌پاچه شده!
پیر: (با خنده و اشاره به بالاتنه‌اش) تازه زیر لباسم هم کلی ابر و بالشتک چپانده‌ام!
خبرنگار: کایل، سال‌هاست کارهای تو را دنبال می‌کنم. از همان دورانی که در سریال Early Edition یک گربه هر روز صبح روزنامه فردا را به درِ خانه‌ات می‌آورد… و آرون، تماشای درخشش تو در نقش یک مبارز خونسرد و مهیب در ربل ریج فوق‌العاده بود. در سریال Lanterns، چطور توانستید تضاد میان خویشتن‌داری ظاهری جان استوارت با آشوب درونی ناشی از تروماهای دوران کودکی‌اش را مدیریت کنید؟
پیر: تمام تلاش من این بود که انضباط نظامی و خونسردی مفرط جان را روی سطح نگه دارم، اما زیر پوست این چهره آرام، تنش و اضطرابی مدفون شده باشد که مخاطب حس کند هر لحظه امکان انفجارش وجود دارد. جان استوارت مردی است که برای مهار شیاطین درون و گذشته‌اش، محتاج نظم است.
چندلر: و درست در نقطه مقابل او، هل جردن قرار دارد. مردی که روزگاری نماد جسارت بود اما حالا خستگی روحی و زخم‌های کهنه او را از پا انداخته‌اند. در این داستان، مسئله فقط نجات جهان نیست. کشف این حقیقت است که تاریکی بیرونی دقیقا از همان جایی نفوذ می‌کند که زخم‌های درونی‌مان التیام نیافته‌اند.
- این مطلب ترجمه‌ای است از مصاحبه‌ای با عنوان ‘Lanterns’ Stars Kyle Chandler and Aaron Pierre Talk the Pilot Shocker, Early Fears and Season 2 Chances که توسط Brian Davids در تاریخ 18 آگست 2026 از وب‌سایت هالیوود ریپورتر منتشر شده است.
